Michal Kwiatkowski: “Luik-Bastenaken-Luik is de koers van mijn dromen”
Michal Kwiatkowski staat zondag voor de aartsmoeilijke taak om zijn ploegmaat Wout Poels op te volgen in Luik-Bastenaken-Luik. La Doyenne is voor Kwiatkowski de wedstrijd van zijn dromen en dus mikt hij op niets minder dan de overwinning. “Het was misschien een lang voorjaar, maar ik ben totaal nog niet moe. Ik geloof dat ik op dit moment beter ben dan in San Remo”, vertelt Kwiat aan WielerFlits.
Nog niet uitgeblust
Wie denkt dat Kwiatkowski na zijn nederlaag tegen Philippe Gilbert in de Amstel Gold Race bij de pakken is blijven zitten, is mis. De Pool blaakt van zelfvertrouwen in aanloop naar de laatste van de heuvelklassiekers. “Ik zou het erger hebben gevonden als dat mij in Luik-Bastenaken-Luik was overkomen, nu kan ik er wel mee leven. Ik zou het natuurlijk anders aanpakken als ik de sprint tegen Gilbert nog eens over kon doen. Het zag er zo goed uit toen ik eraan begon, een beetje zoals in de E3 Harelbeke vorig jaar. Maar die tegenwind heb ik toch wat onderschat. Daar had ik niet op gerekend, eigenlijk.”
De ex-wereldkampioen heeft dit seizoen de Strade Bianche en Milaan-San Remo al binnen en dus zou hij aan het vertrek kunnen komen met de gedachte ‘niets moet, alles mag.’ Maar dat is zeker niet het geval. “Het is natuurlijk een lang seizoen geweest, maar ik ben totaal nog niet moe. Ik geloof dat ik op dit moment beter ben dan in San Remo, omdat ik er alles aan gedaan heb om in de Ardennen op mijn best te zijn. Ik heb naar Luik toegeleefd, de wedstrijd van mijn dromen. Gelukkig heb ik veel tijd gehad om te herstellen tussen de wedstrijden door, waardoor ik nog altijd redelijk fris ben voor Luik zondag.”
Ik geloof dat ik op dit moment beter ben dan in San Remo, omdat ik er alles aan gedaan heb om in de Ardennen op mijn best te zijn.
Luik boven Vlaanderen
Opvallend dat Kwiatkowski juist Luik als de wedstrijd van zijn dromen noemt. Wat heeft La Doyenne meer dan bijvoorbeeld de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix? “Natuurlijk is De Ronde een koers die je graag op je palmares wil, maar ieder jaar heb ik toch het gevoel dat ik liever op mijn best wil zijn in Luik-Bastenaken-Luik. Als je daar kan winnen, dan verandert dat je carrière en je leven. En het is ook gewoon de klassieker die mij het beste ligt. Ik hoop echt dat ik er ooit een keer kan winnen, liefst dit seizoen. Vorig jaar zat ik al eens in de winnende ploeg en dat vond ik al geweldig om mee te maken.”
De combinatie van Luik met bijvoorbeeld de Ronde van Vlaanderen wil Kwiatkowski niet meer maken. “Het is mogelijk, maar wel heel moeilijk”, vertelt de Pool. “Vorig jaar combineerde ik de twee, maar dan was ik zo teleurgesteld over mijn prestaties in de Ardennen dat ik absoluut wilde terugkeren naar mijn oude programma. We hebben bekeken wat de beste voorbereiding is, en dan kwamen we bij de Ronde van het Baskenland terecht. Gilbert pakte het anders aan en was in de Amstel Gold Race nog altijd sterk, maar hij heeft een pak meer ervaring dan ikzelf. Dat maakt misschien het verschil.”
Valverde
De Sky-kopman moet dan wel met Alejandro Valverde zien af te rekenen. “Om hem te kloppen moeten we niet rijden zoals in de Waalse Pijl, dat lijkt me zeker. Het leek wel alsof het peloton aan het wachten was op zijn aanval. Als je zondag graag wil winnen, dan moet je van je eigen sterkte uitgaan en aanvallen. Dat heb ik woensdag wel geleerd. De acceleratie op de Muur van Hoei was indrukwekkend. Anderzijds ben ik blij dat ik hem kon lossen op de Keutenberg in de Amstel Gold Race, maar goed, daar is hij nooit op zijn best geweest en dus was hij misschien minder geïnteresseerd. Laten we hopen van niet.”
Niet echt klimmen? Ondanks behoorlijk wat ervaring in het hooggebergte vind ik de Ardennen nog altijd 'klimmen' hoor.
Voor sommigen en zelfs nu ook (even hoop ik) is een lang viaduct al "slopend".
30 jaar geleden de Ardennen zeker niet en MSR en de Vlaamse klassiekers ook niet.
Zelfs mijn eerste kennismaking met hooggebergte 10 jaar geleden vielen ook erg mee.
Inderdaad ook dat mag je nog meer klimmen noemen, maar vooral de focus op de heuvels en bergen hebben bij mij de zwaarte bepaald. En ja, dat viel wel eens tegen.
Zoals ik je verhaal lees betrek jij het vooral op de wijze waarop je bergop rijdt, dus afhankelijk van materiaal, conditie, klimaanleg, leeftijd en dergelijke. Ik bedoelde mijn opmerking eigenlijk gewoon neutraal (klimmen is klimmen, hoog of laag), maar je hebt wel gelijk dat de uitvoering per persoon verschilt. Ik reed vroeger zeer vlot omhoog (waar dan ook), tegenwoordig gaat het nog steeds ok, maar veel minder snel. Maar dat komt waarschijnlijk ook omdat ik op het vlakke woon tegenwoordig (vroeger was dat in Limburg)en slechts een enkele keer per jaar bergop rijd.